PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : صنایع دستی سیستان وبلوچستان,قالی؛حصیر بافی و....



ته کر
پنجشنبه ۰۴ اسفند ۹۰, ۲۳:۳۲
گلیم*بافی: عشایر مواد اولیه را از پشم دام*های خود تهیه می*نمایند. رنگ*های مورد استفاده در گلیم عمدتاً تیره و در زمینه*های قهوه*ای، قرمز تیره مایل به قهوه*ای، آبی سیر و شتری و رنگ*های روشن مثل زرد، سبز، كرم، قرمز، سفید است و در شكل*گیری طرح*های بلوچی نقش به سزایی دارد.. نقوش و طرح*ها عموماً راه*راه، هندسی و محرمات است.دستگاه گلیم*بافی به صورت افقی است و كمتر از دار عمودی استفاده می*كنند و شیوه برپایی آن در سیستان با بلوچستان تفاوت دارد. یكی از انواع گلیم “سفره نان” است كه از رنگ*های بیشتر روشن استفاده می*شود. از بافت گلیم نوارهایی به عنوان مال*بند، و مهار بند شتر - مانند سكه و آینه*دوزی- نیز تولید می*گردد كه تزیین آن بیشتر با خرمهره و صدف، منگوله*های پشمی باقی*مانده از مواد اولیه است. گلیم در ابعاد مختلف به عنوان زیرانداز، چادرشب، كناره، سجاده، جوال تولید می شود.

بوریا، سبدبافی، پرده*بافی، توتن سازی:از دیگر هنرهای دستی استان بوریا*بافی (حصیربافی) و پرده*بافی است. استفاده از این فن در پوشش سقف*ها در شهر سوخته به پنج*هزار سال پیش برمی*گردد. اكنون نیز حصیر در مساكن بومی منطقه به وضوح قابل رویت است. مواد اولیه حصیر در منطقة بلوچستان، از نوعی درخت خرمای وحشی به نام داز كه در كنار رودخانه*ها و مسیل*ها می*روید، به*دست می*آید. از برگ داز، انواع مختلف ظروف مایحتاج روزمره و زیرانداز در ابعاد مختلف تولید می*گردد. گاهی جهت تزیین آن*ها از موی بز نیز استفاده می*شود.از عمده*ترین تولیدات حصیری می*توان به زیرانداز، جارو، سجاده، جای نان، صندوقچه وسایل آرایشی، لانه مرغ و انواع سبدهای حمل و نقل كالا، نگهداری خرما، پرده حصیری، پوشش سقف اشاره كرد.

زرگری:زرگری و نقره*سازی یكی دیگر از هنرهای دستی استان است. در اثر تغییرات زمان و عوامل متعدد دیگر، نقره*سازی، جای خود را به طلاسازی داده است. زرگرهای بلوچ از اقوام و طوایف مشخصی هستند كه علاوه بر جواهرسازی، انواع زیورآلات زنان بلوچ را با مهارت تهیه می*كنند.زنان بلوچ مانند اغلب زنان مردم ایران از زیورهای بومی استفاده می*كنند. زرگرهای محلی زیورهای طلا و نقره را با نقوش ساده هندسی و نمادین می*سازند. این زیورها برای زینت سر*و*گردن و گوش و بینی و دست و پا استفاده می*شود. زیورهای بلوچی بیشتر شبیه زینت*آلات مردم پاكستان و هندوستان است. دلیلش رفت و آمد زیاد بین ساكنین بلوچستان و قسمت غربی شبه قاره هند و پاكستان است.

سفالگری:پیشینه هنر سفالگری (سفال*سازی) با توجه به اسناد و مدارك به عصر پارینه سنگی و پیش از تاریخ به مناطق باستانی بلوچستان می*رسد. در شهر سوخته* سیستان، 3200 سال قبل از میلاد، تولید سفال چشمگیر بود. از این میان سفال روستای كلپورگان حكایتی دیگر دارد.



سفال*سازی در كلپورگان: این روستا در 25 كیلومتری شهرستان سراوان واقع شده است. ساخت سفال امروزه هم در این روستا به صورت كاملاً ابتدایی و به روش لوله*ای (كُویلْ-فتیله*ای)، بدون لعاب و با نقوش سیاه*رنگ، توسط زنان بومی، با دست انجام می*پذیرد. این هنر نیز مانند دیگر هنرهای منطقه، به دلیل شباهت به سفال*های ماقبل تاریخ، از شهرت خاصی برخوردار، و طرفداران زیادی دارد. مواد اولیه آن كه دو نوع خاک است، توسط مردان تهیه می*شودوپس از مخلوط نمودن به نسبت*های مورد نظر، به صورت دوغاب و سپس گل درآمده و در اختیار زنان هنرمند قرار می*گیرد. ابزار كار بسیار ابتدایی است و هر كدام نام محلی خود را داراست یكی از این ابزارها بونو (bono) گل را روی آن قرار می*دهند. شكل آن محدب و مدور است و با دست و انگشتان پا به چرخش درمی*آید و به گل فرم می*دهد. تولیدات سفال*های كلپورگان شباهت زیادی به سفال*های به دست* آمده از حفاری*های مناطق باستانی در هزارة سوم پیش از میلاد سیستان و بلوچستان و كرمان، گیلان، مناطقی از كشورهای آسیایی چون هند، ژاپن و پرو دارد. و اغلب به شكل كاسه، كوزه، جام، قدح، پارچ، لیوان و … ساخته می*شود. اغلب ظرف*های ساخته شده دارای سرپوش است. برخی از سرپوش*ها به عنوان یك ظرف مستقل نیز كاربرد دارد. سرپوشی به صورت كاسة آبخوری ساده، و سرپوشی دیگر به صورت قدح به روی كاسه*ای بزرگ است كه به عنوان جامی برای تنقلات در پذیرایی از مهمان به كار می*رود.http://www.ichto.ir/Portals/0/sistan/MMAfshar_Kilim-s.jpg

قالي بافی: قدمت اين هنر، با ورود شاخه*اي از اقوام سكائي به سيستان برمي*گردد. زیراندازهای سیستانی به سه نوع تقسیم می*شود:
1. نوع تاریخی یا كهن كه تا آغاز سده چهاردهم هـ.ق بافته می*شد.2. نوع میانه كه از حدود اواخر قرن سیزدهم هـ.ق بافته شده و هنوز هم رایج است.3. نوع نو، كه هم*اكنون بافته می*شود.
عمده مواد اولیه توسط روستاییان تهیه شده و از رنگ*های متنوع استفاده می*نمایند. نقوش اغلب تجریدی و به صورت هندسی، مرغی، انسانی یا طرح و بافت كلی مددخانی، بهلوری، خشتی، سلیمانی و گلدانی است. در حال حاضر فرش سیستان به دلیل نوع طرح، رنگ، نقش، ابعاد، دوام علاوه در بازارهای داخلی و بازارهای خارجی فروش دارد. سیستان به لحاظ ارتباط گسترده فرهنگی و هنری با بلوچستان، عشایر خراسان، تركمنستان، در زمینه نقش و رنگ و ابعاد قالی*های خود با این مناطق وجوه اشتراک فراوان دارد.
سیستان وبلوچستان؛سیستان؛فرش سیستان؛قالی بافی سیستان,قالی؛صنایع دستی سیستان وبلوچستان؛صنایع دستی سیستان؛سیستانیان؛سیستانیه ا؛بنیاد نیمروز؛شهرسوخته؛هامون؛تار یخ سیستان؛سکاها؛حصیربافی؛بور یا

سیستانیها
شنبه ۲۱ تیر ۹۳, ۲۲:۵۹
برای معرفی سیستان نیاز است که این رشته های صنایع دستی سیستان برجسته شود

42d3e78f26a4b20d412==