PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : خشخاش گیاه دارویی



sanchooli
چهارشنبه ۲۸ دی ۹۰, ۰۰:۲۸
گیاه دارویی خشخاش بانام علمی PAPAVERSOmNIFERو از خانواده تیر خشخاش با نام علمی PAIPAVERACEAE و نام محلی کوکنار و تورتوری قدمتی فراتر از 4 هزار سال دارد. این گیاه در سطح جهان به عنوان ماده ای مخدر، مورد استفاده قرار گرفته است. خشخاش گیاهی علفی و یک ساله است که تاکنون بیش از 200 گونه متعلق به گیاه خشخاش یا پاپاور شناسایی شده اند و علاوه بر گونه های متعدد، خشخاش دارای زیر گونه واریته و فرمهای متفاوتی نیز می باشد که برخی از محققان آسیا را منشاء این گیاه می دانند. گیاه خشخاش دارای ریشه ای مخروطی و کم و بیش چربی که به طور مستقیم در زمین فرومی*رود، است و طول ریشه اصلی این گیاه متفاوت بوده و به گونه گیاه و شرایط اقلیمی محل رویش بستگی دارد و به طور متوسط بین 18 تا 20 سانتی متر و قطر آن یک تا 2 سانتی متر است. ریشه خشخاش دارای انشعابهای کمی است و ریشه های جانبی شبکه بسیار وسیعی از ریشه های ظریف را تا عمق 50 تا 100 سانتی متر خاک به وجود می آورند و ساقه فوقانی ریشه قطورتر می باشند که باعث استحکام ساقه می شود. ساقه مستقیم استوانه ای شکل با سطحی صاف به رنگ سبز روشن است و ارتفاع آن با توجه به شرایط اقلیمی محل رویش، متفاوت است. برگ های این گیاه بیضی شکل و در سطح زمین قرار می گیرند و بدون دمبرگ می باشند و به طور متناوب بر روی ساقه قرا می گیرند و برگ های پایین ساقه بزرگتر بوده که به تدریج به طرف بالا کوچکتر و تخم مرغی شکل می گردند. گل های این گیاه انتهای ساقه های اصلی و فرعی پدیدار می شوند و دارای گلبرگ سفید می باشند که ناحیه فوقانی به رنگ بنفش یا روشن است و میوه خشخاش به شکل گرز بوده که شیره های مخصوص تولید می کند.
شخاش به وسیله بذر تکثیر می یابد و برای کاشت و تکثیر خشخاش به منظور استخراج مواد موثر مورد انتظار همواره باید از گونه*ها و یا واریته هایی استفاده نموده که نسبت به آسفالت و بیماریها مقاوم است که از میوه های زیاد و مقادیر فراوان الکالوئید برخوردار باشند.
ارقام انتخاب شده باید ساقه های محکمی داشته باشند به طوری که با وزش باد روی زمین نخوابند در غیر این صورت نه تنها گیاهان مقدری بسیار کمی گل تولید می کنند و در نتیجه میوه ای که تولید می کنند از مواد موثر کمتری برخوردار است. طول دوره رشد گیاهانی که در فصل بهار کشت می شوند 120 تا 160 روز است و دوره رشد خشخاش به 6 مرحله خواب بذر، سبز شدن بذر، تشکیل برگهای طوقه ای، طویل شدن ساقه، گل*دهی و مرحله رسیدن بذرها و میوه ها و پراکنش تقسیم می شود. برگ این گیاه برای تسکین سرفه و رفع استهال و بی خوابی استفاده می شود. تخم این گیاه سرفه های خشک را درمان کرده و چاق کننده و مخدر است و بی خوابی یا کم خوابی را درمان می کند.

تخم گیاه دارویی خشخاش، درد سینه را درمان کرده و سوزش مجرای ادرار و اسهال کهنه و کم خونی را درمان می کند و نیروی جنسی را نیز تقویت می کند.
ریشه این گیاه فشار خون را پایین می آورد و درد کمتر تا زانو یا سیاتیک را درمان می کند.

42d3e78f26a4b20d412==