اراضی کشاورزی سیستان حاصلخیز می باشندوهمانند دره نیل درمصرروزگاری انبارگندم ایران وگاه آسیابوده است.

آبادی وحاصلخیزی سیستان درپیش ازاسلام به اندازه ای بودکه به گفته هرودت یونانی مبلغ زیادی به خزانه پادشاهان خراج می داد.سیستان دردوران ساسانی باجوی ها، نهرها وبندها ازمناطق سبز وخرم وانبار غله ایران بودوآبادی های آن به اندازه ای نظم وتوان مالی مطلوبی داشتند، که تایورش مغول هم جایگاه وبزرگی گذشته خودرا نگاه داشته بود.

سرتوماس هولدیچ به ثروت های آن روزگار سیستان اشاره می کند ومی گوید:

«سیستان درقدیم انبارگندم آسیابود وممکن است همدیگرباره چنین بشود .درصورتی که طرزعالی آبیاری قدیمی آن رادوباره احیاء کنند.»

هلاکوخان مغول درسال 663ه.ق سیستان راباردیگر آبادنمودوشبکه آبیاری آن رادایرنمود.

کشاورزی سیستان دردوران صفوی باردیگر رونق یافت وبه انبار گندم ایران تبدیل گشت .درحکومت شاه عباس بزرگ ، سیستان به داد خراسان رسید وبه گفته نویسنده احیاء الملوک برای رفع کمبودگندم پایتخت هزارتومان زر ازایوان اعلی نزدکلانتر سیستان آمد که هشت هزارخروارگندم ازسیستان خریداری نمایند.



واکنون در دوران ما کشاورزی سیستان راچگونه ارزیابی می کنید؟ لطفا نظرات خودرابیان نمائید.